Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/3047 K.2024/11577

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Bozma üzerine verilen Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin, atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, lehine hükümlerin uygulanmadığına bu nedenlerle ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, katılan beyanı, olay ile ilgili tutanaklar ve tüm dosya içeriğine göre, yapılan incelemede sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi uyarınca, hakkında kısa süreli hapis cezasına hükmolunan sanığın kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “ sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde kasıtlı suçtan 3 aydan fazla mahkumiyetinin bulunduğu anlaşılmakla, yasal şartları oluşmadığından TCK 51. Erteleme, TCK 50/1. Seçenek yaptırıma çevirme ve CMK 231/5 vd H.A.G.B. Hükümlerinin uygulanmasına yasal olarak YER OLMADIĞINA” biçimindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçe ile seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi nedeniyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR