Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/3485 K.2024/17483

Yapılan ön inceleme neticesinde, tehdit suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Hakaret suçundan sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Germencik Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından mahkumiyet kararları verilmiştir. 2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, atılı suçlamaları kabul etmediğine, polis merkezinde katılan ile arasında münakaşa çıktığına ancak devletin polisine hakaret ve tehditte bulunmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak istediğine, tehdit suçundan verilen temyiz isteminin reddi kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hüküm fıkrasında sehven yazılan "karar verilmesi görüşüyle ile dosya heyete tevdii olunur" ibaresinin mahallinde düzeltilebilir nitelikte maddi hata olduğu belirlenmiştir.

Tüm dosya kapsamı, katılanın aşamalarda iddiasını tekrarlaması, tanıkların doğrulaması ve 01.12.2018 tarihli olay tutanağı karşısında, sanığın kamu görevlisi olan katılana hakarette bulunduğundan bahisle hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret eyleminin polis merkezinin neresinde gerçekleştiği bu suretle hakaret eyleminde aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

A.Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar kapsamında olmaması karşısında, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,