KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/3535 E., 2024/17848 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Aralık 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suçlar
- Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme
- Hükümler
- İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi
- Tebliğname görüşü
- Ek kararın onanması
Karar Metni
567 kelime·3 dk okuma·5 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde;
Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının sadece sanık müdafii Av.... A.'ya tebliğ edildiği, sanık müdafiinin kararı temyiz etmediği, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.03.2023 tarihli ve 2022/6-599 Esas ve 2023/192 sayılı kararında açıklandığı üzere belirtilen kararın sanığa da ayrıca tebliğ edilmesinin gerekmesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanığa tebliğ edilmemiş olması karşısında, dosyaya sanık adına usulüne uygun vekaletname sunan Av. ... S.'nin 05.11.2021 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek, hakaret suçu yönünden Bölge Adliye Mahkemesinin 10.11.2021 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Sanık hakkında hakaret suçundan verilen kararın ve görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen mahkûmiyet kararlarına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine ve 10.11.2021 tarihli ek kararıyla sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; usulsüz tebligat nedeniyle kanuni yollara başvuru hakkının kısıtlandığına, olayın meydana gelmesinde sanığın etkisinin bulunmadığına, sanığın gerçek olmayan beyan ve ithamlar nedeniyle yargılandığına ilişkindir.
III. GEREKÇE
A.Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Ek Karara Yönelik
5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları” nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
B. Hakaret Suçundan Verilen Karara Yönelik
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
A.Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Ek Karar Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) kısmında açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin, 10.11.2021 tarihli ve 2020/1113 Esas, 2021/264 Karar sayılı ek kararında isabetsizlik bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle, sanık müdafiinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
B.Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) kısmında açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda isabetsizlik bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Antalya 32. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/3535, K. 2024/17848, 25 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama