Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/391 K.2024/13878

Yapılan ön inceleme neticesinde; hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Temyiz istemi özetle; haksız tahrik hükümlerinin uygulanması ve hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.5237 sayılı Kanun'da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde, aynı Kanun'un 61. maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olay irdelenip, anılan Kanun'un 3. maddesindeki fiille orantılı ceza verilmesi ilkesi de dikkate alınarak, öncelikle seçenekli yaptırımlardan hangisinin seçildiğinin gösterilmesi, sonrasında da alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında seçimlik ceza öngören hakaret suçunda yeterli gerekçe gösterilmeden ve orantılılık ilkesine aykırı olarak hapis cezasının tercih edildikten sonra, aynı Kanun'un 50/2. maddesine aykırı olarak para cezasına çevrilmesi,

2. 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde öngörülen aleniyetin gerçekleşmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesi gerekir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında; somut olayda; hakaret eyleminin gerçekleştiği yerin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilip, sonucuna göre aleniyet öğesinin oluşup oluşmadığı tartışılmadan yetersiz gerekçeyle anılan Kanun maddesinin uygulanması, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR