Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/4012 K.2024/16152

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; 5237 sayılı Kanun’un 129. maddesinin tartışılmadığına, sanığın polis memurlarınca hukuka aykırı bir şekilde alındığına, kamera kayıtlarının incelenmediğine, kararın hukuka aykırı olduğuna ve bozulmasına, vesaire yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Hakaret suçundan kurulan hükümde zincirleme suç hükümleri uyarınca yapılan artırım sırasında mağdur sayısına göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uygulanırken artırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesini gerektiren bir neden bulunmadığı gözetilmeksizin 2/4 oranında artırım yapılmasına karar verilmesi, Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR