Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/4211 K.2025/562

Yapılan ön inceleme neticesinde; Sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükümleri Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılıp sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; sanıkların cebir veya tehdit oluşturacak eylemlerinin ve mahkumiyetleri için yeterli delilin bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılmaktadır.

Açıklamalar ışığında somut olayda; sanıkların suçlamayı kabul etmemeleri, katılan ve tanıkların aşamalarda, sanıkların katılana yönelik cebir niteliğinde fiziki bir müdahaleleri olmayıp, sadece tehdit unsuru içermeyen bir kısım sözler sarf ettiklerine ilişkin beyanları, olay tutanağında sanıkların herhangi bir eyleminden bahsedilmemesi karşısında, görevi yaptırmamak için direnme suçunda cebir veya tehdit unsurunun gerçekleşmediği gözetilmeden sanıklar hakkında yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR