Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/4216 K.2022/25179

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen 2. fıkrasına göre bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek aynı Kanun'un tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina başlıklı 21.maddesine 6099 sayılı Kanun'un 5.maddesi ile eklenen 2.fıkrasına uygun olarak adres kayıt sistemindeki adresine tebligat yapılması gerektiği,

sanığın bilinen en son adresine öncelikle Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebligat yapılması yerine doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğu anlaşılmakla öğrenme üzerine gerçekleştirilen temyizin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Sanığa atılı suça ilişkin yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e.maddesine göre, suçun tabi bulunduğu 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan 21/11/2013 tarihli karar tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, sanık ...’ın temyiz istemleri bu nedenle yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak,