Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/4382 K.2024/17468

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince takdiri indirim uygulanmak suretiyle düzeltilerek esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suçun kast unsurunun oluşmadığına ve TCK'nın 28. maddesinin tartışılmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemesi, olay tutanağının olmaması, katılan beyanı dışında her türlü şüpheden uzak delilin dosya kapsamında bulunmaması karşısında, sanığın mahkumiyetine yeterli delillerin nelerden ibaret olduğu 5271 sayılı Kanun'un 230/1-b maddesinde öngörülen yönteme uygun şekilde açıklanmadan yetersiz gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de; Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanması sonucunda, adli para cezasının "7.080 TL'' yerine "6.080 TL" olarak eksik tayini, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR