Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/4390 K.2024/16389

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; Tehdit suçundan verilen hükmün kesin nitelikte olduğu, Hakaret suçundan kurulan hükmün ise temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince esastan ret kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın ceza ehliyeti konusundaki raporlarının çelişkili olduğuna ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanık müdafiinin bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığın aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemesi, tanıkların soruşturma aşamasında sanığın mağdurlara hakaret ettiğine ilişkin beyanlarının olmamasına karşın, kovuşturma evresinde hakaret ettiğini söylemeleri karşısında, tanıkların anlatımları arasındaki çelişki yöntemince giderilmeden ve sanığın mahkumiyetine yeterli delillerin nelerden ibaret olduğu 5271 sayılı Kanun'un 230/1-b maddesinde öngörülen yönteme uygun şekilde açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2.11.05.2018 havale tarihli Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesi raporunda sanığın ceza sorumluluğunun tam olmadığı, 21.06.2017 tarihli Sağlık Kurulu Raporunda ceza sorumluluğunun azalmış olduğu, 06.02.2019 tarihli Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurul raporunda ise cezai sorumluluğunun tam olduğunun bildirilmesi karşısında; sanık hakkında düzenlenen raporlar arasındaki çelişkinin giderilebilmesi amacıyla, sanığın dava dosyası ve tüm tedavi evrakı ile birlikte Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'na sevk edilerek, suç tarihi itibarıyla ceza ehliyeti ile ilgili olarak TCK'nın 32/1-2. maddesi kapsamında rapor aldırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları''nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçların aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, anılan Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,