Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/4463 K.2024/16421

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında, Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün, kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın engelli olduğuna, üzerine atılı suçu işlemediğine ve şikayetçilerin soyut iddiaları haricinde mahkumiyete yeter somut delil bulunmaması nedenleriyle hükmün bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Katılanlardan kaynaklı sanığa yönelik herhangi bir haksız eylemin bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık lehine hakaret suçunda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması,

2.Sanığın 15.10.2019 tarihli duruşma sırasında sunduğu raporda antisosyal kişilik bozukluğu teşhisi konulduğunun anlaşılması karşısında, suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda yöntemince rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Kabule göre de;

a. Hakaret suçunun, haksız tahrik altında işlendiğinin kabulü karşısında, özel nitelikte olan ve daha lehe hükümler içeren 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesi yerine genel tahrik kurumunu düzenleyen aynı Kanun'un 29. maddesinin uygulanması,

b.Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde; sanığın eyleminin dört şikayetçiye karşı işlendiğinin anlaşılması karşısında, şikayetçilerin sayısına göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanunu'nun 43/2. maddesi uygulanırken artırım oranının, alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Hüküm Yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname ’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE