Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/4581 K.2022/11730

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ...'in (1983 doğumlu) sunmuş olduğu dilekçe içeriğinden, yalnızca hakkındaki tehdit suçundan mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların aşamalarda suçlamayı kabul etmemeleri ve kolluk görevlilerince tutulan olay tutanağının, sanıkların tehdit eylemlerine ilişkin bilgi içermemesi karşısında, yüklenen suçtan sanıkların mahkumiyetlerini gerektirir kesin, inandırıcı delilerin nelerden ibaret olduğu ve mağdurların beyanlarının hangi gerekçeyle sanıkların savunmalarına üstün tutulduğu açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükümleri kurulması,

2-Kabule göre de;

a-Olay günü öncesinde taraflar arasında husumetin olması ve birbirlerine yönelik suçlamalarda bulunmaları karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak, sanıklar hakkında TCK’nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b-Uygulamaya göre hapis cezalarının doğrudan TCK'nın 106/2-c maddesi gereğince belirlenmesi gerekirken, önce anılan Kanun'un 106/1. maddesinin ilk cümlesi uyarınca temel cezanın tayin edilmesi,

c-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin, 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararıyla iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,