Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/4734 K.2025/1921

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik O yer Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafinin istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; hakaret eylemini gerçekleştirdiği yer ile ilgili katılan beyanı ve tanıkların anlatımları arasındaki çelişki giderilmeden suçunun alenen işlenmediği kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin hükümden çıkarılmasının yerinde olmadığına, adli para cezası taksitlendirilirken infaz yetkisini kısıtlar şekilde karar verildiği halde bu aykırılığın da hükümde giderilmediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, katılanın beyanı, tanıkların anlatımları, olay tutanağı, kamera kaydı ve tüm dosya kapsamından; aleniyet ilkesinin gerçekleşmediği kabul edilerek hükmün düzeltilerek onanmasına dair Bölge Adliye Mahkemesinin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış,

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, adli para cezası taksitlendirilirken ''birbirini takip eden 12 eşit taksit'' yerine ''birer ay ara ile 12 eşit taksit'' halinde ödenmesine karar verilmesi dışında hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısnının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasından; ''birer ay ara ile 12 eşit taksit'' ibaresinin çıkarılıp yerine ''birbirini takip eden 12 eşit taksit'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Trabzon 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,