KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/4778 E., 2025/2538 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2025
- İncelenen kararın mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/149 E., 2021/380 K.
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön incelemede; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde yapıldığı, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.
II.TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın, temyiz sebeplerine yer vermediği süre tutum dilekçesiyle kararın bozulmasını ve gerekçeli kararın tebliğini talep ettiği, tebliğe rağmen ek dilekçesini sunmadığı tespit edilmiştir.
III. GEREKÇE
Sanığın, mağdurlara söylediği iddia ve kabul edilen ''Bir b... sandınız'' sözün mağdurların onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olduğu anlaşılmakla, Tebliğname'deki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir." Sanık savunması, mağdurların beyanları, tanıkların anlatımları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından; sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
Sanığa yüklenen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/4778, K. 2025/2538, 12 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama