KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/4837 E., 2022/14718 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Haziran 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Temyiz edenler
- Sanık müdafisi, katılan vekili
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Bozma kararı sanık lehine olsa dahi, bozmadan sonra yapılan yargılamada yerel mahkemece sanık, katılan ve varsa müdafi ve vekillerine duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilip, duruşmadan haberdar olmalarının sağlanması gerekliliği karşısında, bozma sonrası sanığa duruşma günü tebliğ edilmeden sanığın yokluğunda hüküm kurularak savunma hakkının kısıtlanması,
2- Sanığın, katılana hangi sözlerle tehdit eyleminde bulunduğu ve yine tehdit eylemini hangi sözlerle birden fazla kez gerçekleştirdiği açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
3- 6545 sayılı Kanun 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “ CMK 231. maddesi koşulları oluşmadığından, sanığın daha önce sabıkasında ... 19 Sulh Ceza Mah. 2011/2257 Esas. 2011/1509 karar nolu dosyasında HAGB hükmü verilip, 5 yıllık denetim süresinde bu suçu işlemesi neden ile CMK 231 maddesinin unsurları da oluşmadığı” şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle, anılan kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/4837, K. 2022/14718, 9 Haziran 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama