Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/4843 K.2024/11250

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine sanık hakkında kasten yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından mahkûmiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın bozulması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebebi Yönünden

Mağdurların beyanları, tanıkların anlatımları ve olay tutanağı göz önüne alınarak sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesine yönelik ve üzerine atılı suçun niteliği ile suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına veya seçenek yaptırımlardan birine çevrilmemesine, daha önce kasıtlı suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına mahkûmiyetinin bulunduğu, yasal şartları bulunmadığı gerekçesiyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50 nci, 51 inci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmaması yönünde Mahkemenin delilleri takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden Yapılan İncelemede

Sanığa yükletilen tehdit, kasten yaralama ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu, Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede, sair temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR