Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/4912 K.2025/2035

Yapılan ön inceleme neticesinde; Sanık ... hakkında katılanlara yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının aynı Kanun’un 231/12. maddesi gereği itiraz yoluna tabi oldukları, Sanık ... hakkında kötü muamele suçundan, sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararıyla, sanık ...'nin kötü muamele, sanık ...'nin hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanların yasal temsilcisinin temyizinin; hükümlerin usul ve Yasa'ya aykırı oldukları, sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği, bu nedenle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. Katılanlar vekilinin temyizinin; mağdur çocukların soruşturma aşamasındaki beyanları dikkate alınarak sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği, sanıkların mağdur çocukları baskı altına aldıkları, Mahkemece hatalı değerlendirme yapılarak beraat kararları verildiği, bu nedenle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

Sanık ... hakkında kötü muamele suçundan, sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümler yönünden; Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde sanıklar hakkında beraat hükmü kurulmasına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş, ileri sürülen temyiz sebepleri yerinde bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hükümler Yönünden

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231/12. maddesi gereği itiraz yoluna tabi oldukları, temyizlerinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264/1 maddesinde yer verilen; “kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, katılanlar vekilinin ve katılanlar temsilcisinin kanun yolu başvuruları itiraz merciince incelenmek üzere esası incelenmeyen dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kötü Muamele Suçundan, Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararında katılanlar vekili ile katılanların yasal temsilcisi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,