Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/4929 K.2025/5220

Yapılan ön inceleme neticesinde; Görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Hakaret suçu yönünden verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; polis memuru olan şikayetçilerin beyanlarına itibar edilmesinin silahların eşitliği ilkesinin ihlali niteliğinde olduğuna, kovuşturma aşamasında dinlenen tanıkların olaya dair bilgisinin bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat hükmü kurulması gerektiğine, olay tutanağının belirleyici kanıt niteliğinde olmasına karşın, diğer tutanak tanıkları duruşmada dinlenilmeyerek adli yargılanma hakkının ihlal edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1.İzmir 2. nolu T tipi ceza infaz kurumunda bulunan sanığın duruşmalardan bağışık tutulma talebinin olmaması karşısında, yargı çevresi dikkate alınarak hazır edilmesi gerektiği gözetilmeden yokluğunda karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 193. ve 195.maddelerine aykırı şekilde savunma hakkının kısıtlanması,

2.Sanık hakkında aynı olay nedeniyle Cumhurbaşkanına hakaret ve devletin egemenlik alametlerini aşağılama suçlarından da soruşturma yapıldığı, UYAP üzerinden yapılan incelemede İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/180 Esas ve 2019/129 Karar sayılı ilamı ile atılı suçlardan mahkumiyet hükümleri verildiğinin anlaşılması ve tek eylemle Cumhurbaşkanına hakaret, devletin egemenlik alametlerini aşağılama ile kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçlarının birlikte işlenmesi halinde 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereğince daha ağır hüküm içeren 5237 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca hüküm kurulmasının gerekmesi karşısında,

bahse konu dava dosyasının mümkün olması halinde birleştirilmesi, aksi halde usulüne uygun şekilde dava dosyasının incelenmesi ve tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan cezadan fikri içtima ve mahsup hükümleri de nazara alınıp sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı, dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1.maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,