Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/4994 K.2025/2112

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanığın hakaret suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, suçu işlediğinin sabit olmadığı, atılı suçu işlemediği, tekerrür ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, alınan beyanlara, incelenen dava dosyası içeriğine göre, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığın bu suçtan cezalandırılması yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, tekerrür ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının gerçekleşmiş olması nedeniyle temyiz istemine itibar edilmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca oluşturulan hüküm fıkrasında "...sanığın eylemini alenen gerçekleştirdiği sabit olmakla..." biçiminde bir gerekçelendirme yapılmış ise de, mağdurların üç kişi olması, anılan kanun maddesinin uygulanma koşullarının gerçekleşmiş ve bu madde uyarınca sanığın cezasında en alt hadden ve doğru olarak artırım yapılmış olması karşısında, bu hususun maddi hatadan ibaret olduğu kabul edilmiş,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR