Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/5199 K.2023/21986

Hatay 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2021 tarihli ve 2012/261 Esas, 2013/185 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında

1. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, verilen cezanın ertelenmesine ve üç yıl denetim süresine tabi tutulmasına,

2. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, verilen cezanın ertelenmesine ve üç yıl denetim süresine tabi tutulmasına, karar verilmiştir.

3. Anılan karar temyiz edilmeksizin 06.03.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

4. Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi sebebiyle Yerel Mahkemece 16.07.2014 tarihli ek kararla görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından hükmolunan cezaların 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin yedinci fıkrası gereğince aynen infazına karar verilmiştir.

5. Anılan ek karara sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine, Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 11.09.2014 tarihli ve 2014/3465 D.İş. Sayılı kararıyla itirazın reddine karar verilerek kesinleşmiştir.

6. Sanığın 22.11.2021 tarihli dilekçesi ile ''temyiz hakkının verilerek dosyanın yeniden incelenmesi ve lehe hükümlerin uygulanması'' talebinde bulunması üzerine Yerel Mahkemece 01.12.2021 tarihli ek kararı ile ''kararın hükümlünün hazır olduğu son duruşmada hükümlünün yüzüne karşı okunduğu, gerekli yasal süre içinde istinaf kanun yoluna başvurulmadığından Mahkememiz kararının 06.03.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, dosyanın yeniden ele alınmasını gerektiren yeni delil sunulmadığından ve kanun yoluna başvurmak için gerekli sürelere riayet edilmediği anlaşılmakla talebin reddine'' kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; temyiz hakkını kullanması ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın 22.11.2021 tarihli dilekçesi ile dosya arasında bulunan diğer tüm dilekçelerinin eski hale getirme niteliğinde olmadığı Hatay 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.02.2013 tarihli ve 2012/261 Esas, 2013/185 Karar sayılı asıl kararının sanığa usulüne uygun şekilde tefhim edildiği, sanığın bu karara karşı 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteminde bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.

"Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR