KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/5212 E., 2025/3264 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Şubat 2025
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2021/109 E., 2021/879 K.
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen beraat hükmüne yönelik O yer Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün kaldırılarak sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, atılı suçu işlemediğine, masumiyet karinesinin ihlal edildiğine, hükmün bozularak hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir.
Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.
Sanığın, katılana yönelik sarf ettiği Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince kabul edilen kaba hitap tarzı niteliğindeki sözler ile iddianameye konu edilen diğer sözlerin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, mahkumiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmüştür.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/5212, K. 2025/3264, 20 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama