Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/5238 K.2025/4402

Yapılan ön inceleme neticesinde; hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hakaret suçunu işlemediğine, suçun işlendiğine dair dosyada somut ve kesin delil bulunmadığına, şüpheden yararlandırılarak hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, aşağıda belirtilen dışında başkaca neden yerinde görülmemiştir.

Mağduru iki kişi olan hakaret suçundan kurulacak hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a, 125/4 ve 43/2. maddeleri uyarınca ceza belirlendikten sonra aynı Kanun'un 129. maddesinin uygulanarak sanığın cezasında makul oranda indirime gidilmesi gerekirken mağdurlardan biri ile hakaretin karşılıklı olması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına hükmedilerek, sanığın tek mağdura yönelik eyleminden dolayı 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a, 125/4 ve 62/1. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar vermek suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesine aykırı davranılmasında hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR