Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/527 K.2024/8691

dolayı reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, sanığın 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen ek karara yönelik temyiz isteminde bulunmadığı belirlenerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesinin kararıyla sanığın genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 265 inci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile 62 nci maddesi uyarınca 5 ay ve 10 ay hapis cezalarıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 06.05.2021 tarihli ve 2019/1192 Esas, 2021/961 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin 03.06.2021 tarihli ve aynı sayılı ek kararıyla sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, tarafına verilen cezaların yasalara aykırı olduğuna, aracı kullananın da ateş edenin de kendisi olmadığına, mahkumiyet kararı verilmesi için somut delil bulunmadığına, bu nedenlerle hakkında beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, sanığın ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR