Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/5385 K.2025/4048

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği, en son adrese yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, anılan Kanun'un 21/2. maddesine göre MERNİS şerhli çağrı kağıdının bu adrese yapılmasında zorunluluk bulunmasına karşın, yokluklarında verilen kararı içerir tebligatın, kamu davasına katılan sıfatı ile taraf olan ve hükmü temyize hak ve yetkileri bulunan ...'ün farklı adresinde eşine,

...'nın farklı adresine yapılan tebliğin iadesi üzerine MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre, ...'ın ise farklı adresinde annesine yapılan tebliğlerin usulsüz olduğu anlaşıldığından gerekçeli kararın usûlüne uygun şekilde katılanlara tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükümleri temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçelerinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, incelenmeksizin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,