Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/5407 K.2025/4060

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

1.7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesi uyarınca tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adresine yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre MERNİS şerhi bulunan tebligatın bu adrese yapılmasında zorunluluk bulunduğu, buna karşın yokluğunda verilen kararın katılanların bilinen adresleri yerine ...'ın MERNİS adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2, ...'in farklı bir adresine aynı Kanun'un 21/1. ve ...'nin farklı bir adresinde 21/2. maddelerine göre yapılan tebliğlerin usulsüz olduğu,

2.Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümde kanun yolu gösterilirken, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294 ve 295. maddeleri uyarınca sunulacak temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermesi gerektiğine dair ihtar bulunmadığının anlaşılması karşısında;

Sanığa meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren iki hafta içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği,