Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/556 K.2024/15414

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince mahkumiyet hükümleri verilmek suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanığın atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığından, ''şüpheden sanık yararlanır'' ilkesi gereğince usul ve yasaya uygun olan İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi yerine mahkumiyet hükümleri kurulmasının yerinde olmadığına ilişkindir. 2.Sanığın temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 11.09.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR