Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/561 K.2024/16610

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; Mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının itiraz yasa yoluna tabi belirlenmiştir. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Hakaret suçu yönünden verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret, kasten yaralama, tehdit ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin kararıyla duruşma açılarak, hakaret suçu yönünden düzeltilerek esastan reddine, kasten yaralama ve tehdit suçlarından mahkumiyet hükümleri kaldırılarak görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet hükmü verilerek düzeltilerek esastan reddine, mala zarar verme suçu yönünden ise istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; sübuta, eksik incelemeye, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmamasının yerinde olmadığına, ekonomik durumu göz önüne alınmadan yapılan taksitlendirmenin yetersiz olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın sanığın yokluğunda verildiği, 7201 sayılı Kanun'un 10. maddesine uyarınca tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adrese MERNİS şerhi olmadan yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul ederek, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca MERNİS şerhi bulunan tebligatın bu adrese yapılmasında zorunluluk bulunmasına rağmen somut olayda;

sanığın en son beyan ettiği adresine tebligat çıkarılmaksızın bu adresten farklı olan başka bir adrese tebliğ edildiği ve anılan kanuni düzenlemelere uyulmadan yapılan bu tebligatın usulsüz olduğu, bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın yöntemince kesinleşmediği ve denetim süresinin işlemeye başlamayacağının anlaşılması karşısında.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.10.2018 tarihli ve 2017/8-952 Esas, 2018/403 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmemesi nedeniyle zamanaşımının durmayacağı, denetim süresi başlamadığı için de, bu süre içerisinde kasıtlı suç işlendiğinden bahsedilemeyeceği ve açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasının koşullarının bulunmadığı anlaşılmakla, Mahkemece verilen hükmün açıklanmasına ilişkin kararın hukuki değerden yoksun olduğu, hukuki değerden yoksun olan mahkûmiyet kararının da dava zamanaşımını kesmeyeceği anlaşılmıştır.

2.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 125/3,a maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1,e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 3.5237 sayılı Kanun'un 67/2,a bendi uyarınca zamanaşımını kesen son işlemin 27.11.2012 tarihli sanığın savunması olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

A. Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından tehdit suçundan verilen istinaf isteminin reddi( hüküm tür ve miktarı itibarıyla kesin nitelikte bulunduğundan) kararının temyiz incelemesine tabi olmadığı, 5271 sayılı Kanun'un 279. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz istemi hakkında KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, B. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2,a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın ve aynı maddeni (b) bendinde yer alan “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye

konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı, dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,