Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/5669 K.2025/2830

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik istinaf isteminin reddine dair İlk Derece Mahkemesinin ek kararına karşı istinaf talebi ile ilgili olarak Bölge Adliye Mahkemesince her zaman hüküm kurulabileceği tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.02.2017 tarih, 2016/73 Esas, 2017/237 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar 09.04.2017 tarihinde kesinleşmiştir.

2.Sanığın denetim süresi içerisinde 15.11.2020 tarihinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediğinin ihbar edilmesi üzerine Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2021 tarih, 2021/338 Esas, 2021/502 Karar sayılı kararı ile hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

3.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, haksız saldırı yokken yapılan her türlü ses kaydının hukuka aykırı olduğuna, tesadüfen ve ani gelişen bir olay olmadığına, sanığın telefondaki kişinin polis memuru olduğunu bilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, sanığın polis memuruna hakaret etme kastı bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Şikayetçi polis görevlisinin sanığı, hakkında yürütülen soruşturma için ifadeye davet etmek maksatlı aradığında konuşma sırasında kendisine karşı hakaret edilmesi nedeniyle başka türlü ispat imkanı bulunmaması nedeniyle ani gelişen durumda aldığı ses kaydının hukuka uygun delil olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, kendisini arayan şahsın dolandırıcı olduğunu düşündüğüne ilişkin savunması, şikayetçinin sanığı, ifadeye davet için, kendisine ait cep telefonu hattından aradığının anlaşılması karşısında, failin kamu görevlisi olduğunu bilmediği şahsa karşı gerçekleştirmiş olduğu hakaret eyleminde kastın suçun temel şekline yönelik olduğu düşünülmeden, suçun nitelikli halini düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 125. maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanması hukuka aykırı görülmüştür. Tebliğname'de yer alan görüşe bu sebeplerle iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR