Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/5800 K.2022/15329

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanıklar ... ve ...’nın temyizlerinin kendileri hakkında verilen mahkûmiyet hükümleri ve ceza verilmesine yer olmadığı kararlarına yönelik olduğu kabul edilerek,

Sanık ...’nın en son bildirdiği adres ile MERNİS adresinin farklı olduğu, sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın en son bildirilen adrese tebliğe çıkarılması gerekirken, başka bir adrese tebliğe çıkarıldığı, iade olması üzerine doğrudan MERNİS adresine, MERNİS şerhli tebliğe çıkarıldığı, bu nedenle de tebligatın usulsüz olduğu,

Başka suçtan ceza infaz kurumunda bulunan sanık ...’a yapılan tebliğ işlemi sırasında, 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine göre, kararın kendisine okunup anlatılması gerektiği halde, sadece “okumak/almak" suretiyle yapılan tebligatın usulsüz olduğu,

Anlaşılmakla, sanıklar ... ve ...’ın temyizlerinin süresinde olduğu belirlenerek dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1) Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararlarına yönelik temyizde;

Sanıklara atılı suça ilişkin yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e. ve 67/2. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, sanıklar ... ve ...’nın temyizleri bu nedenle yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak,

başkaca yönleri incelenmeksizin, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e. ve CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

2) Diğer hükümlerin temyizinde ise;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

a) Sanık ... hakkında tehdit ile sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükümleri yönünden;

TCK'nın 29. maddesi gereği asgari oranda (1/4) haksız tahrik indirimi yapılması gerekirken, hükmolunan cezalarda 1/6 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

b) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet hükmü yönünden;

b.1) İddianamede, sanığın arabasında yapılan aramada ele geçirilen av bıçağı nedeniyle atılı suçtan cezalandırılmasının talep edilmesine karşın, Yerel Mahkemece sanığın yanında taşıdığı pompalı tüfek nedeniyle 6136 sayılı Kanunun 15/4. maddesi uyarınca mahkûmiyetine karar verilmek suretiyle, iddianame anlatımında bulunmayan eylem nedeniyle mahkûmiyet kararı verilmesi suretiyle karışıklığa neden olunması,

b.2) Dosyada mevcut 14/06/2010 tarihli uzmanlık raporuna göre; sanığa ait olduğu kabul edilen av bıçağının 6136 sayılı Kanunun 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olmadığının belirtilmesi ve suça konu av bıçağının sırf saldırı amacıyla taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, mahkumiyete yeterli delillerin bulunmaması karşısında, eylemin 6136 sayılı Kanunun 15/4. maddesine aykırılık oluşturmadığı gözetilmeden, av bıçağının sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

b.3) Kabule göre de;

Hüküm tarihinden sonra 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı sayılı Kanunun 12. maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 75. maddesi uyarınca sanık hakkındaki 6136 sayılı Kanunun 15/4. maddesinde düzenlenen suçun ön ödemeye bağlı hale getirilmesi karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,