Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/5866 K.2024/7305

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay (Kapatılan) 18. Ceza Dairesince verilen bozma kararı üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkeme kararıyla sanığın imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca sanığın 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, müvekkilinin eyleminin Kanun’da suç olarak tanımlanmadığına, yapının bina niteliğinde olmadığı, kararın bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde; sanığın kendisine ait daireye, imara ve ruhsata aykırı olarak çelik konstrüksiyonlar ile teras kat yaptırdığı ve bu şekilde imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği iddiası ile açılan davada, yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporuna göre, suça konu yapının B+Z+4 kat olarak mevcut imara göre tamamlandığı ancak ruhsatında teras kat olmamasına rağmen teras katın normal bir kat seviyesinde çatı örtüsü örtüldüğü, fazladan yapılan teras katın imar mevzuatına aykırı olduğunun tespit edildiği, yapı sahibi sanığın söz konusu yapıyı imara, ruhsat ve eklerine uygun hâle getirmediği ve yapı kayıt belgesi almadığından bahisle Yerel Mahkemece sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen deliller karşısında sübuta yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR