Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/5979 K.2025/3434

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanığın 05.01.2022 tarihli dilekçesinin katılanın temyiz başvurusuna cevap niteliğinde olduğu ve sanığın hükmü temyiz etmediği belirlenmiştir. Sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın davaya konu dilekçesinde katılanın şiddet gördüğünü belirtmek suretiyle katılana olgu isnat ederek saygınlığını zedelediğine, ayrıca sanık hakkında İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2018/154 Esas sayılı dosyası kapsamında sanığın ibraz ettiği bir başka dilekçe ile aynı katılana yönelik işlediği fiiller sebebiyle sanığın cezalandırıldığına, zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi bakımından her iki dosyanın birleştirilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Davaya konu dilekçede yazılan ifadelerin, muhatabının onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmadığı, rahatsız edici kaba söz niteliğinde olduğu ve dolayısıyla hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı şeklindeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde beraat hükmü kurulmasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR