Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/6201 K.2025/3344

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükümlerine yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince, hükümler kaldırılarak sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; üzerine atılı suçların unsurlarının oluşmadığına ve mahkumiyeti için yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından açılan kamu davasında, sanığın; taraflı ifade alınacağından bahisle kollukta ifade vermek istemediğine ilişkin ifadesi alındıktan ve görüntü kayıtları ile bilirkişi raporunda belirtildiği üzere mağdur polis ...

C. tarafından kasten yaralandıktan sonra, 5271 sayılı Kanun'un "İfade alma ve sorguda yasak usuller" başlıklı 148/5. maddesine aykırı olarak kolluk tarafından sanığın mağdurdan şikayetçi olmadığına ilişkin ifadeleri de içeren ek ifadesinin alınması, "Silahların eşitliği" ilkesi ve Anayasa'nın 36., Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddeleri ile teminat altına alınan adil yargılanma ilkesi dikkate alınarak,

İlk Derece Mahkemesince "Emniyet görevlisi tanıklığının sanık savunmasının aleyhine delillendirebileceği düşünülse de bu tanık beyanının dosya kapsamında dinlenen diğer tanıkların beyanlarına tercih edilmesini gerektirir bir neden tespit edilememesi" şeklindeki gerekçesinin aksine mağdur ile birlikte görev yapan emniyet görevlisi olan tanıkların beyanlarının sanık ve tanık S.A.'nın ifadelerine ne suretle üstün tutulduğu tartışılmadan yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR