Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/6323 K.2024/12660

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, sanık müdafiinin temyiz isteğinin vekalet ücreti ile sınırlı olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine verilen Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan beraat ve ceza verilmesine yer olmadığı kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanık beraat etttiği için lehe vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken vekalet ücretine hükmedilmemesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında verilen ilk kararda basit yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi karşısında, avukatlık hizmetinin bölünmezliği ilkesi de gözetildiğinde, bozma üzerine hakaret suçu yönünden verilen beraat ve ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümler açısından sanık lehine vekalet ücreti takdir edilmemesinde hukuka aykırılık ve sanık müdafiinin vekalet ücretine yönelik temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR