Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/6490 K.2022/11927

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1. madde hükmü uyarınca, sanığa atılı TCK’nın 106. maddenin 1. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında; anılan Kanunun 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2- Sanığın, katılan ...'ye yönelik hakaret suçunu kasten yaralama suçuna tepki olarak işlediği, katılan ...'nin sanığa hakaret ettiğine dair de delil bulunmaması karşısında; hakaret suçundan kurulan hükümde TCK'nın 129/2. maddesi yerine aynı Kanunun 129/3. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,