KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/6541 E., 2025/3954 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mart 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/1330 E., 2020/803 K.
- Suç
- Fuhuş
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında fuhuş suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararı Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılıp sanığın mahkumiyetine hükmedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; hukuka aykırı ve tesadüfen elde edilen iletişimin tespiti kayıtlarıyla mahkumiyet kararı verilmesinin haberleşmenin gizliliğinin ihlali niteliğinde olup, mağdurun aşamalardaki beyanlarının çelişkiler içerdiğine, beraat ve mahkumiyet kararları açısından ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, yine İlk Derece Mahkemesi kararında beraat eden sanıklar lehine vekalet ücreti tayinine ilişkin kısımda sanıklardan birinin adının hatalı yazıldığına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, yapılan incelemede isabetsizlik görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/6541, K. 2025/3954, 3 Mart 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama