Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/6845 K.2022/13668

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz dilekçeleri içeriğinden sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik bir temyizlerinin bulunmadığı belirlenerek dosya görüşüldü:

A) Sanıklar ... ve ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan beraat hükümlerinin temyizinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik, katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında tehdit ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizinde;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik;

Hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde yürürlüğe giren, 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde uzlaştırma hükümlerinin uygulanamayacağının hüküm altına alındığı,

somut olayda mala zarar verme suçunun mağduru ..., tehdit suçunun mağduru ise ... olmakla bu suçların aynı mağdura karşı işlenmemeleri nedeniyle anılan Kanun hükümleri ile değişik CMK’nın 253/3. maddesinin uygulama alanı bulmayacağı ve suç tarihinde sanığın katılan ...'a yönelik TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun, 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkrayla uzlaşma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi,

üçüncü fıkrada yer alan "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin madde metninden çıkarılması nedeniyle uzlaştırma kapsamına alınması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2) Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik;

6545 sayılı Kanun’un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan ve yargılama sürecindeki davranışları gözetildiğinde tekrar suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaat oluşması sebebiyle cezası ertelenen sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği yönünde bir değerlendirme yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden “hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin ilam bulunduğu gözetildiğinde CMK'nun 231. maddesi gözetilerek” şeklindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3) Her iki suç yönünden kabule göre de;

Sanık ...'in, mağdur ...'ın, eşi ...'e tokat attığına ve katılan ...'ın da kendisine kasıtlı olarak arabasıyla çarptığına yönelik sanık savunması; bu savunmayı doğrulayan tanık ... ve mağdur ...'ın kızı ...'ün beyanları ile sanık hakkında düzenlenen olay tarihli adli rapor içeriği karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanma olanağının tartışılmaması,