Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/6894 K.2022/14711

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 265/1. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine ve aynı Kanun'un 58. maddesine göre cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair, ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02/11/2010 tarihli ve 2009/783 esas, 2010/1081 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında;

"Erteli hapis cezasının kısmen infazına ilişkin ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2013 tarihli ve 2009/783 esas, 2010/1081 sayılı ek kararının, asıl kararın kanun yararına bozulması halinde yok hükmünde olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Her ne kadar, mahkemece sanık hakkında hükmedilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de,

Dosya kapsamına göre, sanığın tekerrüre esas alındığı anlaşılan ...

(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 23/10/2008 tarihli ve 2007/493 esas, 2008/803 sayılı kararının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305/1. maddesi gereğince miktar itibariyle kesin olduğu, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8/1. maddesinde yer alan hüküm gözetilerek, 1412 sayılı Kanun'un 305/son maddesine göre miktar itibariyle kesin olan adli para cezalarının tekerrür uygulamasına esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas mahkumiyeti de bulunmadığının anlaşılması karşısında;

sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanma imkanının bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/11/2010 tarihli ve 2009/783 esas, 2010/1081 sayılı kararının bozulmasının istenilmesi arz ve dosya birlikte takdim olunur.

" denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

TCK'nın 58/1. maddesinde: “Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez.” hükmü yer almakta, 1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesinde ise "Ceza Mahkemelerinden verilen hükümler temyiz olunabilir. Ancak, onbeş sene ve ondan yukarı hürriyeti bağlayıcı cezalara ait hükümler hiç bir harç ve masrafa tabi olmaksızın Yargıtayca re'sen tetkik olunur.

1.(Değişik: 18/11/1992 - 3842/28 md.) İkimilyar liraya kadar (İkimilyar dahil) para cezalarına dair olan hükümler,

2.(Değişik: 18/11/1992 - 3842/28 md.) Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,

3.Bu Kanun ile sair kanunlarda kesin olduğu yazılı bulunan hükümler temyiz olunamaz.

Bu suretle verilen hükümler tekerrüre esas olmaz. Ancak haklarında 343 üncü madde hükümleri dairesinde Yargıtaya başvurulabilir" denilmek suretiyle, kesin nitelikte verilen adli para cezalarının tekerrüre esas teşkil etmeyeceği belirtilmektedir.

İnceleme konusu somut olayda; sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrür hükmünün uygulanmasına esas alınan, ... (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 23/10/2008 tarihli ve 2007/493 esas, 2008/803 sayılı ilamına konu kasten yaralama suçundan verilen adli para cezasının, miktar olarak kesin nitelikte bulunması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ve sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmemiş olup, bu nedenle anılan mahkumiyet hükmünün tekerrür uygulamasına ilişkin kısmında isabet bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Kanun yararına bozma istemine ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede yer alan düşünce yerinde görüldüğünden,

1-Görevi yaptırmamak için direnme suçundan sanık ... hakkında kurulan, ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02/11/2010 tarihli ve 2009/783 esas, 2010/1081 sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Karardaki hukuka aykırılığın, aynı Kanun maddesinin 4-d fıkrası uyarınca, Yargıtay tarafından giderilmesi gerektiğinden, tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından ÇIKARILMASINA, karardaki diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına,