Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/6920 K.2025/2384

Yapılan ön inceleme neticesinde; Sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olmadığı belirlenmiştir Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararına yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; paylaşımın somut olgu isnadı niteliğinde olduğuna, paylaşımdaki ifadelerin katılanın şeref ve saygınlığını zedelediğine, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere göre sanık hakkında beraat hükmü kurulmasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş, ileri sürülen temyiz sebepleri yerinde bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanık müdafiinin yokluğunda verilip10.11.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, hüküm tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 11.12.2020 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden