Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/717 K.2024/14256

Yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanığın ve katılan vekilinin temyizleri üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 08.02.2021 tarihli ek kararıyla tehdit suçundan verilen hüküm yönünden katılan vekili ile sanığın temyiz talebinin reddine karar verildiği, katılan vekilinin bu ek karara yönelik temyizinin bulunmadığı, sanığın temyizinin ise hakaret suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddi ile tehdit suçundan temyiz talebinin reddine ilişkin ek karara yönelik olduğu,

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün, kesin nitelikte olduğu,

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanığın hakaret ve tehdit suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmiştir. 2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin yukarıda esas ve karar numarası belirtilen kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 08.02.2021 tarihli ek kararıyla tehdit suçu yönünden sanığın ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizinin; aşamalarda beyan ettiği savunmalarını ve istinaf başvurusundaki sebepleri tekrar ettiği, hükmün usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, hakkında verilen adli para cezasının ödeme imkanının bulunmadığı, hapis cezasının daha lehe olması nedeniyle adli para cezasının kaldırılıp hapis cezası verilmesini talep ettiği belirlenmiştir. Katılan vekilinin temyizinin; sanık hakkında alt sınırdan ceza verilmesinin hatalı olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanması için gerekli koşulların oluşmadığı, bu nedenlerle ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1. 5237 sayılı Kanun’un 125/4. maddesinde düzenlenen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, somut olayda; sanığın hakaret eylemini acil servisin neresinde gerçekleştirdiğinin tespit edilerek sonucuna göre anılan maddenin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Sanığın aşamalarda, geçirdiği iş kazası nedeniyle el parmağının ucunun koptuğunu, acil serviste doktorun kendisini röntgen çekilmesi için gönderdiğini, gittiğinde katılanın görev yerinde olmadığını, 12 dakika katılanı aradığını, sonra katılanın görev yerine geldiğini, bu vaziyette bekletildiği için sinirlenerek bağırdığını söylemesi, dinlenilen tanık beyanlarıyla katılanın o sırada çay içmek için kafeteryaya gittiğinin anlaşılması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre, 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Nedenleriyle hüküm hukuka aykırı bulunmuş ve açıklanan nedenle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Tehdit Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286/2-(d) maddesinde yer verilen.

"İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan;

"... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesinin, 08.02.2021 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,