Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/7179 K.2022/13800

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, ...'ın sanık sıfatıyla hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinde bulunduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

A)Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu anlaşıldığından, katılan ...'un temyiz istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

B)Sanık ... hakkında hakaret ve kasten yaralama, sanık ... hakkında ise tehdit ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizinde,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde,

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Tehdit suçundan mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK’nın 53/1-3. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'un temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak, hükme “TCK'nın 53/3. maddesi gözetilerek anılan maddenin 1. fıkrasının uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında hakaret ve kasten yaralama, sanık ... hakkında ise hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizine gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a)Sanıkların hakaret eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 125/1 maddesinin hapis cezası yanında seçenek ceza olarak adli para cezası da öngörmesi karşısında, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğinin kanuni ve yeterli gerekçe gösterilerek açıklanması, daha sonra da alt ve üst sınırlar arasında kanuni ve yeterli gerekçe gösterilerek temel cezaların belirlenmesi gerekirken hapis cezalarının seçilmesi sırasında takdir hakkının hangi hukuki gerekçelere dayanılarak kullanıldığı açıkça gösterilmeyerek TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması,

b)Hakaret suçunun, haksız bir fiile tepki olarak işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren TCK'nın 129/1. maddesi yerine genel tahrik kurumunu düzenleyen aynı Kanunun 29. maddesi ile sanıklar hakkında hükümler kurulması,

c) 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan ve "şahsi-sosyal ve sabıka durumu göz önüne alınarak" şeklinde gerekçeyle cezası ertelenen sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun ertelemeden önce değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, bu hususta bir tartışma yapılmayarak yazılı şekilde sanık ... hakkında hükümler kurulması,