Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/74 K.2024/15839

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu, Hakaret suçundan verilen hükmün ise temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince görevi yaptırmamak için direnme suçunda istinaf başvurusunun esastan reddine, hakaret suçunda mahkumiyet hükmünün kaldırılarak aleniyet hükümleri uygulanmak suretiyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; savunmalarının dikkate alınmadığına, lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, hukuka aykırı hükmün bu ve re'sen tespit edilecek sebeplerle bozulmasına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Gerekçeli kararda tekerrüre esas alınan mahkemenin "Konya(Kapatılan) 10. Sulh Ceza Mahkemesi" olarak gösterilmemesinin mahallinde düzeltilir eksiklik niteliğinde olduğu belirlenmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış,

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; suçun işlendiği acil servis sarı alan bölümünün aleni olmadığı gözetilmeden, yasal olmayan gerekçeyle 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin tatbiki ve kabule göre de sonuç hapis cezasının "1 yıl 2 ay 17 gün" yerine, "1 yıl 2 ay 27 gün" olarak belirlenmesi isabetli bulunmamıştır.

IV. KARAR

A.Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçu Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286/2-(a) maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Hakaret Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 303/1-h maddesi gereği mahkumiyete ilişkin hüküm fıkrasından "TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmasına'' ilişkin kısım çıkarılarak sanık hakkında verilen sonuç hapis cezasının uygulamaya göre "1 yıl 15 güne" indirilmesi suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,