KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/7402 E., 2025/2379 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Şubat 2025
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/1077 E., 2020/803 K.
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
Katılan ...'un, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden alınan güncel nüfus kaydına göre hükümden sonra 30.07.2021 tarihinde ölmesi, 5271 sayılı Kanun'un 243. maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kalması ve vekalet ilişkisinin sona ermesi, katılanın yasal mirasçıları ... ..., ... ve ...'nun 14.12.2021 tarihli dilekçe ve ekinde sunduğu vekaletname ve mirasçılık belgesine göre vekili vasıtasıyla davaya katılma talebini bildirmiş olması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca yasal mirasçılar ... ..., ... ve ...'nun katılan, vekilinin ise katılan vekili olarak davaya katılmasına karar verilmiştir.
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararına yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz istemi; paylaşımdaki ifadelerin katılanın şeref ve saygınlığını zedelediğine, hakaret niteliğinde olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Suça konu paylaşımda yer alan https://twitter.com/Dedeh...s/783706464632377344?s=08 şeklindeki linkte yer alan video içeriği incelenerek sonuca göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile beraat kararı verilmesi, Hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/7402, K. 2025/2379, 11 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama