Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/7438 K.2022/19355

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz istemğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanığın, gözaltında geçirdiği sürelerin TCK’nın 63. maddesi gereğince mahsubuna karar verilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında resen dikkate alınabileceği,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Hakaret suçunda temel cezanın adli para cezası olarak belirlenmesine karşın, hüküm fıkrasında TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca hapis cezasının adli para cezasına çevrildiğinin belirtilmesi ve ayrıca CMK'nın 232/6. maddesine aykırı şekilde uygulama maddesi olarak TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,