Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/7497 K.2025/6458

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Türk milletini, Türkiye Cumhuriyeti Devletini, Devletin kurum ve organlarını aşağılama ile Cumhurbaşkanına hakaret suçlarından, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın hukuka aykırı olduğuna, yüz yüzelik ilkesi ile adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, savunma ve müdafiden yararlanma hakkının kısıtlandığına, davaya konu sözlerin ifade ve düşünce özgürlüğü kapsamında kaldığına ve suç teşkil etmediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Sanığın, İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/381 Esas sayılı dosyasında savunma olarak okuyup, dosyaya sunduğu dilekçesinde yer alan davaya konu ifadeleriyle, tek eylemle Cumhurbaşkanına hakaret ve Türk milletini, Türkiye Cumhuriyeti Devletini, Devletin kurum ve organlarını aşağılama suçlarını birlikte işlediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereğince yalnızca daha ağır hüküm içeren 5237 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken, ayrıca Türk milletini, Türkiye Cumhuriyeti Devletini, Devletin kurum ve organlarını aşağılama suçundan da mahkûmiyet kararı verilmesi,

2. Cumhurbaşkanına hakaret suçuna ilişkin, 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Kanun'un 3. maddesindeki “fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesi” çerçevesinde somut olay açıkça irdelenerek temel cezanın saptanması gerektiği gözetilmeden, orantılılık ilkesine aykırı şekilde, temel cezanın alt sınırdan fazlaca uzaklaşılarak belirlenmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR