Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/7651 K.2024/12179

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin yukarıda esas ve karar numarası belirtilen kararıyla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizinin; hükmün usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, Mahkemenin eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle karar verdiği, üzerine atılı suçu işlemediği, verilen karar nedeniyle mağdur olduğu, lehine olan yasa hükümlerinin uygulanmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi gerektiği halde uygulanmadığı, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen Cumhurbaşkanına hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Sanığın adli sicil kaydındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı dikkate alınarak şartları oluşmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve olumlu kanaat oluşmaması sebebiyle seçenek yaptırımlar ile diğer lehe hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin Mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR