Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/7707 K.2025/3481

Sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru kabul edilerek Bölge Adliye Mahkemesince mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; Emniyet Müdürlüğünden alınan rapor incelendiğinde yapılan paylaşımlara rastlanılmadığı, kaldırılmış ve silinmiş olabileceği gibi görebilen kişilerde sınırlandırılmış veyahut hiç yapılmamış olabileceğinin bildirildiği, tanık beyanında olay tarihini hatırlayamadığını, facebookta gezinirken paylaşımı görüp şikayetçi olduğunu belirttiğini, sanığın aşamalarda alınan savunmalarında atılı suçu işlemediğini beyan ettiği, üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeterli, kesin, inandırıcı, somut delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmesi gerekirken, mahkumiyetine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin bozma sebebi dışındaki diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sosyal paylaşım sitesi üzerinden yapılan suça konu paylaşımın sadece arkadaşları tarafından görüldüğü nazara alınarak, aleniyet ögesinin nasıl oluştuğunun tartışılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 299/2. maddesinin uygulanması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR