Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/8253 K.2022/12614

Tehdit suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda, sanık hakkında tehdit suçundan beraatine dair ... ... 10. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 23/12/2015 tarih ve 2014/629 esas, 2015/741 karar sayılı hükmün O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 16/02/2022 tarih ve 2020/24095 esas, 2022/5119 sayılı kararıyla;

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz süresi yönünden halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesi gereğince Cumhuriyet Savcısı tarafından dilekçenin karar tarihinden itibaren bir aylık süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, tebliğnameye aykırı olarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca O Yer Cumhuriyet Savcısının, TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 16/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.

İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/04/2022 tarih ve KD-4-2016/... Karar Düzeltme sayılı yazısı ile;

“İtiraza konu uyuşmazlık, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz 1412 sayılı CUMUK 310 maddesince 1 Aylık süre içinde yapılıp yapılmadığına ilişkindir.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunan 5271 sayılı CMK'nın istinaf başvurusunun süresini belirleyen 273 ve temyiz süresini düzenleyen 291. maddeleri, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinde öngörüldüğü üzere bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığının hüküm tarihi itibarıyla resmen ilan edilmemesi nedeniyle uygulanma yeteneği kazanamadıkları kabul edilmektedir.

Bu konuda 1412 sayılı CMUK’nın "Temyiz talebi ve süresi" başlıklı 310. maddesi kıyasen uygulanarak temyiz başvurularına ilişkin hükümler kıyasen uygulanarak çözümlenmelidir.

Bu maddenin birinci fıkrasında, temyiz süresinin tefhimle başlayacağı ve bir hafta olduğu belirtilerek genel kural vurgulanmıştır. Ancak, Cumhuriyet savcılarının duruşmasına iştirak etmediği sulh ceza mahkemesi kararlarını bu süre içinde temyiz etmeleri çoğu kere mümkün olamayacağı için, bunlar yönünden özel bir prensip benimsenerek daha uzun bir süre öngörülmüş, bu nedenle maddenin üçüncü fıkrasında, bu kararların tefhimden itibaren bir ay içinde temyiz edilebileceği hükme bağlanmıştır.

O hâlde, bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığının resmen ilan edilmesinden önceki evrede aleyhine temyiz yoluna başvurulan kararlar söz konusu olduğunda, diğer bir ifadeyle 1412 sayılı CMUK’nın 305 ila 326. maddelerinin uygulanması gereken hâllerde, o yer Cumhuriyet savcılarının duruşmalarına iştirak etmediği Asliye Ceza Mahkemesi kararlarına yönelik temyiz süreleri de bu Kanun’un 310. maddesinin üçüncü fıkrası kıyasen uygulanmak suretiyle belirlenmeli ve bu sürenin "tefhim tarihinden itibaren bir ay" olduğu kabul edilmelidir.

Nitekim Ceza Genel Kurulunun 10.06.2014 tarihli ve 834-321 sayılı, yine 21.10.2014 tarihli ve 139-445 sayılı kararlarında da aynı sonuca ulaşılmış, 06.11.2007 tarihli ve 167-222 sayılı kararında ise üst Cumhuriyet savcıları açısından aynı sürenin geçerli olacağı kabul olunmuştur.

Yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde, sanık ... hakkında ayrı yaşadığı eşi olan müşteki ...'ün evine gelerek "eğer...'e geri dönmezsen seni ve aileni öldürürüm" diye tehdit ettiği ileri sürülerek hakkında kamu davası açıldığı,

... ... 10. Asliye Ceza Mahkemesice yapılan yargılama sonucunda 23/12/2015 tarih ve 2014/629 Esas ve 2015/741 Karar sayılı ilamıyla sanık hakkında delil yetersizliği nedeniyle beraat kararı verildiği ve beraat kararı O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edildiği ve temyiz isteminin sanık hakkında hüküm verildiği 23/12/2015 tarihinden itibaren 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesi gereğince 1 Aylık yasal süre içinde 22/01/2016 tarihinde temyiz edildiği halde,

Yüksek dairece yapılan incelemede, temyiz süresi yönünden halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesi gereğince Cumhuriyet Savcısı tarafından dilekçenin karar tarihinden itibaren bir aylık süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca O Yer Cumhuriyet Savcısının, temyiz isteminin reddine, karar verildiği, Yüksek Dairece verilen temyiz isteminin reddine dair kararın hukuka aykırı olduğu ve sanık hakkında verilen beraat kararının esastan incelenerek sanık hakkında verilen beraat kararının onaması istemiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/02/2022 tarihli ve 2020/24095 Esas, 2022/5119 sayılı kararına 5271 sayılı Kanunun 308. maddesi uyarınca itiraz olağanüstü kanun yoluna başvurulmuştur.

SONUÇ VE İSTEM

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 1.İtirazımızın KABULÜ ile, 2. Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 16/02/2022 tarihli ve 2020/24095 Esas, 2022/5119 Karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararın KALDIRILMASINA, 3. ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/12/2015 tarih ve 2014/629 Esas ve 2015/741 Karar sayılı ilamıyla verilen beraat kararının esastan incelenerek sanık hakkında verilen hükmün ONANMASINA 4. İtirazımız yerinde görülmediği takdirde, 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca bir karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi, Arz ve talep olunur.”denilerek, itirazda bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:

HUKUKSAL DEĞERLENDİRME

O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar vermek gerekmiştir.