Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/8373 K.2025/2646

Yapılan ön inceleme neticesinde; 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi gereğince, sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir hale geldiği, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin 21.09.2019 tarihli ek kararı kaldırılarak gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, suça konu paylaşımların sanığa ait olup olmadığının tam ve kesin olarak tespit edilemediğine, eylemin ifade özgürlüğü kapsamında kaldığına, alt sınırdan ayrılarak hüküm kurulduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 299/2. fıkrasının uygulanmaması gerektiğine, aynı Kanun'un 51. ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmadığına, mahkumiyet hükmünün bozularak sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın ikrar içeren savunması, suça konu paylaşımların ekran görüntüleri, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı karşısında, mükerrir sanığın üzerine atılı suçu işlediğine, eylemin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğine, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verilmesi gerektiğine, "...sanığın adli sicil kaydına yansıyan suça meyilli kişilik özellikleri nazara alındığında bir kez daha suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluşmadığından" şeklinde gerekçeyle 5237 sayılı Kanun'un 51. ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin sanık hakkında uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığa yükletilen Cumhurbaşkanına hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,