KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2022/8533 E., 2025/2747 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Şubat 2025
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/1283 E., 2020/637 K.
- Suç
- Cumhurbaşkanına hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
339 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi özetle; yapılanların eleştiri niteliğinde olup katılanın parti başkanı kişiliğine yönelik olduğuna, suça konu profilin kendisine ait olmadığına, başarılı bir sporcu olduğundan adına çeşitli siteler açıldığına, hakkında erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, aynı suçta iki ayrı ceza aldığına, aynı IP adresine aynı anda farklı bölgelerden bilgisayar bağlanmasının mümkün olduğuna, kendisine iftira atıldığına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1.Sanığın Facebook hesabından yaptığı 12.06.2016, 07.05.2016, 30.09.2016, 10.06.2016 tarihli paylaşımlarında katılana yönelttiği sözlerin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, siyasi ağır eleştiri niteliğinde olduğu ve Cumhurbaşkanına hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanarak fazla ceza tayini,
2. Kabule göre ise; sanık hakkında hüküm kurulurken sonuç hapis cezasının, 1 yıl 14 ay 7 gün yerine 1 yıl 12 ay 7 gün olarak eksik tayin edilmesi,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 Sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/8533, K. 2025/2747, 13 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama