Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/8548 K.2025/2217

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen beraat kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; suçun varlığı için ihtilat ögesinin aranmadığına, Mahkemenin takdirde hataya düştüğüne, sanığın kullandığı ifadenin eleştiri sınırını aştığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 299. maddesinde düzenlenen Cumhurbaşkanına hakaret suçunda eylemin yüze karşı ya da yoklukta işlenmesi arasında ayrım yapılmamış olup gıyapta hakaretin varlığı için belirli sayıda kişiyle ihtilat ögesi aranmamıştır. Failin bir kişinin duyabileceği şekilde yoklukta hakaret etmesi halinde suç oluşacaktır. Sanığın aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, dosya kapsamından sanık ile tanık ... arasında husumet olduğunun anlaşılması karşısında; olay tarihinde ceza infaz kurumunda sanıkla aynı koğuşta kalan ... ..., ... ..., ..., ... tanık olarak dinlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden sanığın iletme kastının olmadığı şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR