Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/8753 K.2022/14942

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın "sizi keserim" diyerek müştekiyi bıçakla yaralamış olması karşısında, tehdit içeren sözlerin yaralama eyleminin irade açıklaması niteliğinde olduğu, eyleminin bir bütün halinde kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında kasten yaralama ve tehdit suçlarından ayrı ayrı hükümler kurulması,

2- Kabule göre de;

a- Sanığın tehdit eylemini, mağdur ve katılana karşı bir suç işleme kararının icrası kapsamında tek bir fiil ile gerçekleştirmesi karşısında, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden iki ayrı hüküm kurulması,

b- Hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde yürürlüğe giren, 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik CMK'nın 253. maddesi uyarınca, uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte ve aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde uzlaştırma hükümlerinin uygulanamayacağı, sanık hakkında TCK’nın 106/1-1. cümlesi uyarınca açılan davanın mağdurunun ... olduğu,

somut olayda birlikte işlenen silahla yaralama ve silahla tehdit suçlarının mağdurunun ise ... olması nedeniyle anılan Kanun hükümleri ile değişik CMK’nın 253/3. maddesinin artık uygulama alanı bulmayacağı ve suç tarihinde sanığın mağdur ...’a yönelik TCK'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında.

CMK’nın 254. maddesi gereğince tehdit suçu yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,